جنگ بین دولتهای سرمایه

Related content

کارگران رادیکال راست حلقه ی واسط بین سرمایه و توده های کارگر

نظام سرمایه و دولتهای حافظ آن تنها با داغ و درفش، سرکوب، توپ و تفنگ و زندان و شکنجه نمیتوانند کارگران و مبارزه طبقاتی آنها را علیه سرکوب و به حیات خود ادامه دهند. سرمایه همیشه برای تداوم حیات خود تاریخا به حلقه واسطی بین خود و توده های کارگر نیاز داشته است. این حلقه واسط چیزی جز کارگران رادیکال راست نبوده اند.

سیاست مستقل کارگری در میان سناریوهای رژیم و اپوزیسیون سرمایه: چگونه می‌توان اعتراضات مردمی را حفظ کرد و به منافع طبقاتی خدمت رساند؟

در میانۀ اعتراضات جاری ایران، از کارگر خواسته می‌شود بار دیگر به نام «میهن»، «نجات کشور» یا «بازگشت شکوه ملی» به میدان بیاید. اما پرسش ساده و بنیادین همچنان پابرجاست: این «کشور» - چه در شکل حکومت اسلامی و چه در رؤیای سلطنت بازسازی‌شده - تا کنون چه کاری برای کارگر کرده است؟ آیا کارگر ایرانی از دل این نظم‌های سیاسی، امنیت معیشتی، مسکن گرم، آموزش رایگان و آینده‌ای تضمین‌شده برای فرزندانش به دست آورده است؟

این چه بساط آشفته و مضحکی است؟

مضحکه آن‌جاست که خودِ رضا پهلوی نه‌تنها به رابطه‌اش با سپاه افتخار می‌کند، بلکه خود را فرمانده همان نیرویی می‌داند که ستون سرکوب مردم بوده است. ایران اینترنشنال در ۴ مرداد ۲۰۲۵ به نقل از رضا پهلوی مدعی شد: «۵۰ هزار نفر از نیروهای حکومتی و نظامی به کارزار همکاری ملی پیوسته‌اند.»

ما بارها تأکید کرده‌ایم که خیابان، به‌خودیِ‌خود، عرصه‌ی قدرت‌نمایی تاریخیِ طبقۀ کارگر نیست.

ما بارها تأکید کرده‌ایم که خیابان، به‌خودیِ‌خود، عرصه‌ی قدرت‌نمایی تاریخیِ طبقۀ کارگر نیست. خیابان پیش از هر چیز میدانِ جدالِ نیروهایی است که برای جابه‌جایی قدرت سیاسی در درون نظم موجود می‌کوشند و می‌خواهند قلاع دولت را برای بازآرایی تصرف کنند، نه اینکه مناسبات تولید سرمایه را خرد و دگرگون سازند. قدرت واقعیِ پرولتاریا از جایگاه عینیِ آن از محلِ تولید، از همان‌جا که استثمار به‌طور روزمره بازتولید و انباشت سرمایه ممکن…