هوش مصنوعی غالباً بهمثابه گسستی تاریخی معرفی میشود؛ گسستی که، به باور برخی اقتصاددانان، ماهیت کار و کارکرد اجتماعی آن را بهطور بنیادین دگرگون خواهد ساخت و از منظر بسیاری از فیلسوفان، تحقق همان فرایند «خودتکوینی روح» است که هگل توصیف کرده بود. این پژوهش چنین روایتهایی را به چالش میکشد و هوش مصنوعی را در بستر روندی تاریخی و ممتد قرار میدهد که طی آن، تواناییهای انسانی بهتدریج در ابزارها، ماشینها و نظامهای فنی برونسپاری و تجسم یافتهاند.
Comments